Oblicza strachu

Jednym z podstawowych pierwotnych i instynktownych  mechanizmów warunkujących ludzkie działania jest unikanie bólu i dążenie do przyjemności.

W psychologii postrzega się strach,  jako reakcję na prawdziwe zagrożenie i jest on wówczas traktowany jako mechanizm przetrwania. Natomiast lęk jest określany irracjonalnym strachem, występującym w sytuacji postrzeganej przez kogoś jako niebezpieczna, choć obiektywnie wcale taka nie jest.

Strach jest potrzebny. Jest mechanizmem adaptacyjnym. Dzięki niemu na przestrzeni dziejów człowiek zdołał przetrwać, gdyż unikał realnego zagrożenia ze strony drapieżników, sił przyrody czy innych ludzi.

Strach jest jedną z najważniejszych ewolucyjnie emocji, gdyż wywołuje reakcję walki lub ucieczki. Pozwala stawiać czoła zagrożeniom lub uciekać przed nimi.

Większość sytuacji, w których człowiek mówi „Boję się” to sytuacje, gdzie nie występuje realne zagrożenie.

Realny strach występuje w sytuacji zagrożenia życia, zdrowia lub dobrostanu.

Ale już w sytuacji podobnej do tej, która zraniła kogoś w przeszłości, była bolesna lub wywoływała poczucie zagrożenia, nie występuje strach ale lęk. Lęk występuje też w innych sytuacjach:

– przypomnienia trudnych sytuacji z przeszłości – tzw. flashback

– sytuacje w których komuś innemu dzieje się krzywda

– znajdowanie się  w nowej, nieznanej nam sytuacji – lęk przed nieznanym

– przebywanie samemu

– przebywanie w ciemności

– przebywanie w tłumie

– opuszczenie domu

– przemawianie publiczne

– prognozowanie tego, co może się wydarzyć – tzw. puszczanie sobie filmów

Podczas prognozowania uczucie lęku wywołują same myśli:

wierzymy, że umrzemy, że coś złego się  stanie

myślimy, że ktoś nas skrzywdzi

myślimy, że utracimy coś cennego

myślimy, że ktoś nas odrzuci, skrytykuje, nie polubi

myślimy, że poniesiemy porażkę albo będą się z nas śmiać

wierzymy, że nikt nam nie pomoże

wierzymy, że utracimy kogoś albo coś ważnego

myślimy, że jesteśmy bezradni, że tracimy kontrolę

myślimy, że czegoś zabraknie

myślimy, że jesteśmy niekompetentni, że tracimy sprawność.

Większość lęków, które odczuwamy to lęk przed czymś, co nigdy się nie zdarzy. Jednak ludzki mózg nie odróżnia tego, co się dzieje w głowie od tego, co się dzieje w rzeczywistości. Dla niego wszystko jest realne i wywołuje fizyczne reakcje ciała jak w obliczu prawdziwego zagrożenia. Pojawiają się fizyczne objawy strachu: serce i oddech przyspiesza, pojawia się uczucie dławienia w gardle, napięcie mięśni oraz (bardzo często) rozwolnienie lub wymioty. Skóra pokrywa się zimnym potem, pojawia się gęsia skórka. A to wszystko pod wpływem myśli. Długotrwałe odczuwanie lęku zmienia chemię ciała, powoduje, że pojawiają się odpowiedzi ze strony narządów i realne fizyczne choroby.

Dlatego bardzo ważne jest zmierzenie się ze swoimi lękami, odrealnienie ich i zracjonalizowanie, robienie tego, co daje poczucie kontroli nad lękiem.

Nie bój się tego, czego się boisz bo …”strach zabija duszę…” (Frank Herbert – Diuna)… wyrównaj oddech, medytuj, oddychaj głęboko… przepracuj swoje lęki.

Zapraszam do wspólnej podróży w głąb siebie

Obraz intographics z Pixabay 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close